BlogIceland(1).jpg

NAMIBIA

Things you should know about the Fish River Canyon.

De Fish River Canyon was 1 van onze eerste zekere keuzes voor de Namibië reis. Tot iemand ons zei dat die tijdens het zomerseizoen onbereikbaar is. De twijfel sloeg toe. Moesten we nu wel of niet gaan?

Uiteindelijk gingen we toch (en dat was maar goed ook), maar dit verwarrende bericht deed ons beseffen hoe snel foute informatie je op het verkeerde been kan zetten.

Dus lijsten we hier graag op wat wij van onze ervaring aan de Fish River Canyon geleerd hebben.

It was always our plan to visit the Fish River Canyon on our Namibia trip. Then someone told us we wouldn't be able to see nor access it during the african summer season. So for just a second, we hesitated. Should we go or not?

In the end, we went (thank god), but this confusing remark made us realise how easy it is to miss out on things because of inaccurate information.

So here's what we learned from our own experience at the Fish River Canyon.

Blog01.jpg

Als je naar het park rijdt, moet je je eerst registreren en inkomgeld betalen aan Hobas Restcamp. Wij betaalden 80 Namibische dollar per persoon en nog eens 10 N$ voor de auto.

Daarna volg je gewoon de weg (zo'n 10 km) tot je aan het uitzichtpunt komt. Dat gaat perfect op in de omgeving en je vindt er tafels, banken en een houten dak voor een vleugje schaduw. Een aantal grote informatieborden informeren je over de geschiedenis, de geologie en de inwoners van het gebied. Er waren nog geen toiletten...maar het leek er wel op dat ze die aan het bouwen waren.

When you drive up to the park, you first have to register and pay an admission fee at Hobas Restcamp. We paied 80 Namibian dollars per person and 10 N$ for the car.

After that, you follow the road (for about 10 km) up to the main viewpoint. It blends in perfectly with the surroundings and offers tables, benches and wooden rooftops for some shade.
Several large information boards inform you on the history, geology and the inhabitants of the area. No toilets yet, but it sure seemed as if they were building some...

Blog02.jpg

Er is geen reden om op een schandalig vroeg uur uit je bed te donderen en naar de canyon te spurten. In tegenstelling tot de meeste andere locaties is de canyon op z'n mooist wanneer de zon boven aan de horizon staat en het hele oppervlak gelijk oplicht. Anders heb je harde, donkere schaduwen op je foto's.

Dat wisten we uiteraard niet en dus kwamen we daar (te) vroeg aan. Geen probleem. We stelden onze stoeltjes op en aten ons ontbijt terwijl we genoten van het landschap. Heerlijk!

No need to get up super early and rush over to the canyon first thing in the morning. In contrast to most places, it's prettier when the sun is fully up, lighting the entire surface. Otherwise you'll have these big dark and harsh shadows on your pictures.
 

We didn't know, so we arrived (too) early. No problem, we installed our camping chairs and enjoyed a breakfast with a view. Life can be good!

Blog04.jpg

Het klopt wel dat je niet zomaar in je eentje in de canyon mag afdalen. Er zijn verschillende redenen waarom dat te gevaarlijk is. Een zonnesteek, een hartaanval, ... ze hebben er al zowat alles meegemaakt. Sommige mensen zijn hieraan gestorven omdat er geen ontvangst is en eens gewond, is de enige manier om uit de canyon te geraken via luchtvereer. Alleen zijn er geen helikopters nabij gestationeerd.

Voor je eigen veiligheid heb je dus een schriftelijke toelating nodig als je in de canyon wil gaan hiken. Die krijg je niet zomaar. Allereerst moet je ouder zijn dan 12 jaar. Ten tweede moet je een recent medisch attest kunnen voorleggen (niet ouder dan 40 dagen) waarop staat dat je fit genoeg en gezond bent. Tenslotte moet je minimum met 3 zijn en maximum met 30.

De toelating is ook alleen geldig tussen 15 april en 15 september. Mogelijke flash floods en temperaturen tot 50°C zorgen ervoor dat de canyon tijdens de afrikaanse zomermaanden gewoonweg te gevaarlijk is.

It's true, you can't just randomly descend into the canyon on your own. It's too dangerous for a number of reasons. Heat strokes, heart failures, ... you name it, it has happened to people before. Some of them died because there is no cellphone reception and the only way to get out of the canyon, when you're hurt, is by air and even then, there are no helicopters stationed nearby... 

So for safety reasons, you need to book a permit if you want to go hiking down the canyon. There are of course a few criteria to obtain this permit. First of all, you need to be over 12 years old. Secondly, you'll need to present a recent medical certificate stating that you're in good health and sufficiently fit. This certificate can't be older than 40 days. And finally, you need to form a group of minimum 3 and maximum 30 people.

The permit is only valid between the 15th of april and the 15th of september. Potential flash floods and temperatures up to 50°C make it too dangerous to hike the canyon during the african summer season.

Blog05.jpg

Populair onder ervaren wandelaars is de 4 à 5 dagen hike. Die is zo'n 86 km lang en gaat van Hobas tot aan de warmwaterbronnen van Ai-Ais. Op deze meerdaagse moet je je eigen bagage en eten dragen, slapen in de canyon en per dag zo'n 20 km afleggen.

Blijkbaar kan je ook een dagtrip onder begeleiding boeken in de Fish River Lodge. Hoewel je dan niet in de canyon moet overnachten zou het om een niet te onderschatten tocht van tien uur gaan.

Very popular amongst hikers is the 4-5 day hike. Going from Hobas to the hot springs at Ai-Ais, you'll be covering a total of approximately 86 km. This hike involves carrying your own equipment and food every day, sleeping in the canyon and walking about 20 km per day.

Apparently there's also a one day guided tour which you can book at the Fish River Lodge. Although it doesn't involve sleeping in the canyon, it's still a ten hour hike, so I wouldn't underestimate it!

Wat kan je dan nog aan de canyon doen zonder die twee vergunningen?

Wel na ons ontbijt (wat trouwens geen slechte manier is om je bezoek te starten), volgden we het pad langs de rand van de canyon. Na een paar honderd meter kom je aan Hikers view waar je het beginpunt aantreft van de meerdaagse wandeltocht.

So what can you do at the canyon except for those two permits?

Well after we had our lovely breakfast (which isn't a bad way to start your Fish River Canyon experience by the way), we started following the path along the edge of the canyon. It takes you a few hundred meters to the right and leads up to Hikers View, where the descent of the 86 km hike starts.

Blog08.jpg

Van hierboven heb je een mooi zicht en kan je je een beeld vormen van wat die dappere wandelaars moeten verduren op hun uitdagende expeditie. Een gigantisch bord waarschuwt je niet in je eentje af te dalen.

From up here you have a lovely view and you get a glimpse of the trail on which those brave hikers start their challenging expedition. A big sign warns you not to descend on your own.

Blog09.jpg
Blog10.jpg

Nadien wandelden we terug en bleven het pad links volgen voorbij het eerste uitzichtpunt.

Afterwards we walked back up to the main viewpoint and then further to the left, following the path to the viewpoint at the other side.

Blog11.jpg

Het pad is vlak en er is genoeg plek, maar het ligt vol losse stenen dus het is toch oppassen dat je geen enkel verstuikt.

Breng een hoed mee of iets anders om je hoofd te beschermen in de zomer. Er zijn geen bomen om felbegeerde schaduwen op te werpen.

There's plenty of space to walk and the trail is flat, but it's covered in stones so it's best to watch your step in order not to sprain any ankles.

Bring a hat or something to cover your head on sunny days. There are no trees to run to for some shade.

Blog12.jpg

Eén van de weinige dingen die wel in de canyon groeien is de gifboom. We stonden op de tippen van onze tenen rond zo'n mooi exemplaar te dansen om een mooie macro foto te maken, toen Bernd plots luidkeels vloekte. Hij had plots een scherpe pijn in zijn voet gevoeld. Ik dacht eerst dat hij door een slang gebeten was, verscholen onder de stenen onderaan de plant.

One of the few things growing at the canyon is the Gifboom. While we were balancing on the tip of our toes, trying to get a lovely macro picture without touching it, Bernd suddenly cursed. He felt a sharp pain in his foot. I first thought he got bitten by a snake, hiding under the rocks beneath the plant.

Blog13.jpg

Gelukkig bleek er van een slang geen sprake te zijn. Hij was in een doorn getrapt van de gifboom (of Euphorbia virosa). De boosdoener stak nog in de zool van zijn schoen. Groot als de tand van een haai en hard als steen. Kijk waar je loopt in de omgeving van deze planten!

Luckily there was no snake involved. He apparently stepped into one of the thorns that had fallen off the Gifboom (or Euphorbia virosa). We found the villain sticking in the sole of his shoe, big like shark teeth and solid like stone! Watch where you put your feet around these things folks!

Blog14.jpg

Als je niet zo goed te been bent of gewoon heel weinig tijd hebt, dan kan je de auto nemen tot aan beide uiterste punten. Er is genoeg plek om te parkeren en je bent dan maar een paar meters verwijderd van het uitzichtpunt.

Hadden we liever gewoon tot in de canyon kunnen wandelen? Ja, tuurlijk, maar de regels zijn er voor een reden. Het uitzicht van bovenaf was het meer dan waard om naar het zuiden van het land af te zakken.

Vergeet niet dat we het hier over de tweede grootste canyon ter wereld hebben....!

If you have difficulty walking or just a very limited amount of time, you can take the car and drive up to both sides. There's plenty of space to park and you'll then be a few meters away from the viewpoints.

Would we have been happier if we could have just walked down to the river? Yes, probably, but the restrictions are there for a reason. And the view from up above was more than worth driving down to the south of the country.

After all, this is the second largest canyon in the world we're talking about...!

Blog15.jpg

LIKED IT? PIN IT!

Catherine DuchesneComment