BlogIceland(1).jpg

NAMIBIA

Unfinished business at the Namib Naukluft Park.

Na een aantal vakanties in noordelijkere oorden zoals Ijsland, Noorwegen en Schotland, vonden we het tijd voor iets helemaal anders dit jaar.


Afrika werd geopperd en al snel hadden we Namibië als onze volgende reisbestemming gekozen: een stabiel land met een feilloze reputatie wat betreft self drive, adembenemende natuur en kostbare diersoorten; onze ideale cocktail!

Ons eerste avontuur startte in het Namib Naukluft Park.

After spending a few holidays up in the northern countries such as Iceland, Norway and Scotland, we thought it would be a good idea to do something completely different this year.

Africa came to mind and it didn't take us long to choose Namibia as our next destination: a stable country with an impeccable self drive reputation, stunning nature scenes and precious wildlife. In other words: the entire package!

First up on our travelschedule was the Namib Naukluft Park.

static1.squarespace.com.jpg

Waarom we dat wilden bezoeken? Twee wandelingen genaamd de Waterkloof Trail en de Olive Trail. Ze klinken niet alleen mooi, maar het zijn ook twee geweldige tochten. Maar alles op z'n tijd.

Na een verkwikkende eerste nachtrust ... (als dat geen perfect begin zou zijn). Eerlijk, er is geen bed zo comfortabel als dat van thuis en een daktent komt zelfs niet in de buurt! (Daar raakte ik gelukkig wel een beetje aan gewoon). Dus, na een vreselijke eerste nacht hadden we de Waterkloof Trail gepland.

What attracted us to visit? Two hikes called The Waterkloof Trail and The Olive Trail. Not only do their names sound beautiful, they really are both stunning hikes. But let's not rush things.

After a first good night sleep .... (Wouldn't that be a nice beginning?) Truth is, there's no bed like home, and rooftop tents don't come anywhere near it! (Luckily I did manage to get more sleep once I got used to the tent). So after a pretty bad first night sleep, we had scheduled to take on the Waterkloof Trail.

static1.squarespace.com.jpg

Het is een 17km lange loop die perfect aangegeven is door gele geverfde voetstappen. Behalve op dat ene punt niet ver van de start, waar je gemakkelijk kan missen (wat wij uiteraard deden). Geen paniek, zo'n 5 meter verder staan er gele pijlen op de rots geschilderd en een grote STOP zodat je weet dat je moet omdraaien en op zoek moet gaan naar een gele voetstap (die had ik moeten fotograferen voor de duidelijkheid).

This is a 17km round hike that is very well marked by yellow painted footsteps. Except for this one point, not far from the start of the trail, where you can easily miss the right turn (which of course we did). No worries, about 5 meters further on, some yellow painted arrows and the word STOP made it very clear we needed to turn back and look for a yellow footprint somewhere else. (Note to myself: Take more illustrating pictures).

static2.squarespace.com.jpg

Zo'n tien minuten later botsten we bijna op onze eerste bavianen familie op het pad. Dat zijn niet meteen onze lievelingsdieren en we durfden niet goed dichterbij gaan (heb je hun snijtanden al eens goed bekeken?). Gelukkig zijn ze in het Namib Naukluft park nog wild genoeg om weg te lopen (of eerder te wandelen) wanneer je echt dichterbij komt.

Een beetje verder leidt het pad je naar prachtige natuurlijke zwemvijvers.

About ten minutes later we bumped into our first family of baboons sitting on the path. They're not exactly our favourite animals and we were a bit hesitant to approach (did you see the size of their canine teeth?). However, the ones at the Namib Naukluft Park are still wild enough to run (or actually it was more walk) away once you get too close.

Further down the track, the path leads you to some beautiful natural pools.

static3.squarespace.com.jpg

Ik wist dat ik het mezelf zou beklagen als ik niet in dat helder water sprong, maar ik was toch ook wat onzeker. Wat als er één of ander beest in het water leefde?

I knew I would regret it if I didn't jump in that clear water, but at the same time I was a bit scared. What if there was some dangerous animal in there? 

B. verzekerde me dat hij me er sneller zou uithalen dan dat ik er kon inspringen, mocht er iets misgaan....en dus sprong ik...

B. convinced me he would have me out of the water in no time should anything go wrong...and so I jumped...

static5.squarespace.com.jpg

Ik ben zo blij dat ik het gedaan heb. Het onzekere gevoel ging wel pas weg op de moment dat ik effectief uit het water gestapt was...dat moet ik overwinnen door vaker in meren en poelen te springen op onze volgende tripjes!

Volledig verfrist, zetten we de tocht voort. We kwamen tientallen vlinders tegen, donkerroke libellen en meer bavianen dan we konden tellen.

Looking back, I'm really happy I did it. There was this little sense of fear right up until the moment I stepped out of the water though... I will definitely have to overcome that by jumping in more pools or lakes on our next trips!

Refreshed and well, we were ready to continue our hike.  We passed dozens of butterflies, bright red dragonflies and more baboons than we could count.

static6.squarespace.com.jpg

Ondanks de zinderende afrikaanse hitte genoten we ervan. Tegen de middag kwamen we aan de kloof. Ingesloten door de stenen muren, leek de warme lucht nog warmer te worden. Het was alsof ze met een haardroger in ons gezicht stonden te blazen. Daar kwam nog eens bij dat we bijna geen water meer hadden...en we zaten nog niet in de helft van onze wandeling...

Ons gezond verstand nam de leiding en we besloten terug te draaien.

We enjoyed every bit of it, all the while suffering from the boiling heat Africa is known for. By noon we arrived to the canyon part. Closed in by the high stone walls, the thin air became even warmer. It was as if someone was blowing a hairdryer right into our face. On top of that, we were quickly running out of water supply and we weren't even half way...


Common sense took over and we decided to turn around and head back. 

DSC_5172.jpg

Hier werden we niet vrolijker van, maar het was wel de juiste keuze.

Nu hadden we tenminste de tijd om nog wat foto's te maken van de bavianen aan de kreek.

We weren't happy about it, but it was definitely the right choice.

At least this way we got to hang out some more with the baboons at the creek.

static8.squarespace.com.jpg
PA260047.jpg

Zodra we terug waren, haastten we ons naar de receptie voor een aantal verfrissende drankjes aan de bar. Een frisse pint in de ene hand en een fles water in de andere begon ons stilaan het een en ander duidelijk te worden.

We hadden die ochtend geen wekker gezet want de eerste zonnestralen zouden ons wel wekken. Dat gebeurde ook vaak de volgende dagen, maar natuurlijk niet die eerste dag na een vlucht van 10u, een rit van 4u (links), die tent voor de eerste keer opstellen en ons avondeten klaarmaken (met onderscheiding geslaagd voor die laatste twee btw! ;)).

As soon as we were back, we rushed over to the reception area to get some fresh drinks from the bar. A fresh beer in one hand and a bottle of water in the other, we began to understand a few important things.

We didn't set our alarm clock that morning, because we thought the first daylight would wake us up. Which it did many of the following mornings, but of course not this first day after a 10h flight, a 4h (left side) drive, setting up our rooftop tent for the first time and cooking our own dinner. (Mind you, we did nail those last two! ;D)

We hadden op onze eerste dag nooit zo'n lange wandeling mogen inplannen.  We moesten nog wennen aan de afrikaanse hitte (het heeft niet veel gescholen of ik had een zonneslag) en zo'n hike in Namibië is niet van de gemakkelijkste.

We hadden meer water moeten voorzien en meer eten (minimum 3 liter per persoon).

Zo leerden we een aantal waardevolle lessen die eerste dag en we vertrouwden erop dat we het de dag nadien op de Olive Trail beter zouden aanpakken.

We shouldn't have planned such a long hike the very first day of our stay. We weren't used to the african heat yet (I honestly think I only just escaped a sunstroke) and it's not as if the namibian hikes are easy strolls.

We should have brought more water and snacks (3L per person as a minimum).

All valuable lessons we learned that first day and we were confident we'd do a better job the next day hiking The Olive Trail.

static9.squarespace.com.jpg

Het grootste voordeel was natuurlijk dat deze tocht maar een loop van 10 km is.

Of course the main advantage of this trail is that it's only a 10km round hike.

blog01.jpg

Om 9u (een uur eerder dan de dag ervoor) stonden we klaar voor vertrek. Eigenlijk was dit al vrij laat. Om gebruik te kunnen maken van de aangename ochtendtemperaturen hadden we al om 7u moeten vertrekken.

At 9am (one hour earlier to the day before), we were ready to go. Actually, this was still pretty late. We should have started hiking around 7 to make full use of the 'bareable' morning temperatures.

blog02.jpg

Zeker omdat de Olive trail meteen start met een steile klim naar de top van het plateau. (Bij de Waterkloof trail moet je pas veel later beginnen klimmen...zo ver zijn wij nooit geraakt). Na minder dan tien minuten waren we aan het zweten als een paard!

More so because the Olive Trail immediately starts off with a steep climp up to the top of the plateau. (At the Waterkloof Trail the hike up the mountain is only later down the track...we never reached it). Ten minutes out, we were sweating like a pig!

blog03.jpg
blog04.jpg

Al dat gezwoeg om niet lang nadat je boven ben geraakt alweer terug naar beneden te klouteren (pas op, het zicht daarboven is het meer dan waard hoor).

All this hard work to go downhill again after just a glimpse of the surroundings at the top (don't get me wrong, they're totally worth the effort).

blog05.jpg

Goed dat we stevige wandelschoenen bij hadden! Die rotsen hebben soms geweldig scherpe kantjes. Je moest wel wat opletten bij het naar beneden gaan, maar in vergelijking met de klim die ochtend, was het kinderspel.

Vanaf hier, moet je de kloof volgen.

It's a good thing we brought decent hiking shoes! These rocks can have very sharp edges. But although tricky sometimes, the way down the river bed was a piece of cake compared to the climb earlyer that morning.

From that point on, the hike consists of following the gorge.

blog06.jpg

Op een gegeven moment merkten we dat de rotsen groter en groter werden zodat we er niet meer gewoon over konden wandelen, maar dat we erover en errond moesten kruipen. Niet lang daarna, bereikten we het hoogtepunt van deze wandeling.

All of a sudden we noticed the rocks were getting bigger and bigger, to the point where we could no longer just walk over them but had to climb over and around them. Not long after that part we reached the highlight of this hike.

blog07.jpg

Twee kettingen zorgen ervoor dat je veilig langs de wand voorbij de poel op de bodem van de kloof kan geraken. Er zit amper water in door de droogte die ze de voorbije twee jaar ervaren hebben in het zuiden van afrika. Normaal start het regenseizoen zo rond oktober. Het was nu al bijna een maand verder en er was nog geen druppel gevallen. Niet dat het weinige water het zicht er minder spectaculair op maakte!

llThwo chains allow you to safely pass alongside the pool at the bottom of the gorge. There's hardly any water left because of the drought they've been experiencing in the entire southern part of Africa for the last two years. Rainy season normally starts somewhere along October. It was now the end of the month and not a single drop had fallen from the sky yet. Not that the low water level made the view any less spectacular!

blog08.jpg

Je vasthouden aan de ketting was niet zo moeilijk. Dat is toch maar een klein stukje. Het lastigste stuk was bij die ketting geraken. Ze bevinden zich al vrij ver naast het water, vind je niet?

Holding on to the chains is not so hard. It's only for a few steps anyway. The trickiest part was reaching the chains in the first place. They are attached rather far away, don't you think?

blog09.jpg

De structuur van de rotsen is trouwens intrigerend!

The structure of the rocks is pretty amazing!

blog10.jpg

Na de kettingen duurt het niet lang voor je op een 4x4 grindweg komt die je terugbrengt naar de parking. Op die laatste kms kwamen we wat locale inwoners tegen (of wat er van sommigen over was). De schedel van dit niet nader geïdentificeerde wezen was al proper genoeg om het aan te raken. Iets wat we niet deden met de half opgegeten zebra die we wat verder aantroffen (dat triest schouwspel hebben we ook niet gefotografeerd). Tenslotte kwamen we een gigantische antilope tegen die wegstormde zodra ze ons zag en haar schaduwplek zo onze perfecte picknickspot werd.

After the chains it's not long before you reach a 4x4 gravel road that leads you straight back to the parking lot. Walking those last kms of the trail we encountered some locals (or what was left of some of them). This unidentified creator's skull was already clean enough to be touched. Something we didn't do with the remains of the half eaten zebra we found a little further on. (Nore did we take a picture of that sad sight). Then we bumped into a gigantique antelope species that stormed away once it saw us, granting us the perfect picknick spot in the shade of a tree.

blog11.jpg

Nog een laatste drankje van de bar alvorens het Namib Naukluft park te verlaten en verder te reizen. Perfect getimed naar de regels van het park.

One last drink from the bar before leaving the Namib Naukluft Park to drive up to our next destination. Well in time according to the rules of the Park.

blog12.jpg

Als je van wandelen houdt, dan zouden we dit park zeker aanraden! Wat de camping betreft...

Breng niets mee dat gekoeld moet worden!!!

Dit is één van de weinige campings in Namibië die geen elektriciteitsvoorziening heeft. Vrij lastig als je ontbijtvoorraad veel yoghurt bevat. We hebben het meeste moeten wegsmijten...


Het had erger geweest als we ook ons vlees hadden moeten wegsmijten (gelukkig hadden we vacuüm verpakte gerookte zalm gekocht voor onze tweede dag)! Deze situatie kan je ook gemakkelijk voorkomen door in hun restaurant te eten (reserveer tijdig).

We would definitely recommend this park if you're into hiking! As far as the campsite goes...

Don't bring food that belongs in a refrigerator!!!

This is one of the few campsites in Namibia that doesn't provide electricity. A bit unfortunate when your food supply contains lots of yoghurt for breakfast. We ended up having to throw most of it away...

It could have been worse though by having to throw away meat for dinner (thank god we bought vacuum smoked salmon for our second day)! Those unfortunate siuations can be avoided by dining at their restaurant (Make sure to reserve a table in time).

blog13.jpg

LIKED IT? PIN IT!

Catherine DuchesneComment