BlogIceland(1).jpg

NAMIBIA

Is Sossusvlei a rightful namibian highlight?

Elk land heeft zo zijn meest befaamde trekpleisters en hoewel die niet voor niets zo populair worden, durft de faam wel eens opgeblazen te geraken waardoor een eigen ervaring in mineur eindigt...

Wij keken er zo hard naar uit om de magische duinen van Sossusvlei en Deadvlei in Namibië te bezoeken dat we schrik hadden teleurgesteld te worden. Zou het er te druk zijn? Te toeristisch? Fake? Niet wat we ervan verwachtten?

In tegendeel, het overtrof onze verwachtingen, was nog mooier dan we hadden gehoopt en nog zo authentiek als zou moeten!

Every country has its touristical highlights and although they don't become so popular without a reason, their fame sometimes grows so big, that the actual experience doesn't live up to the expectations...

We were so eager to visit the magical dunes at Sossusvlei and Deadvlei in Namibia, that we did worry about getting disappointed. Was it going to be overcrowded? Too touristy? Fake? Not what we expected at all?

On the contrary, it was better than we expected, more beautiful than we had imagined and as authentic as it should be!

B01.jpg

Als we jullie één tip mogen geven dan is het wel je tijd hier te nemen en misschien zelfs een extra nacht te boeken. (Bedank ons later maar)!

Echt, doe rustig aan. Er is hier meer te zien dan Big Daddy en Deadvlei. Je zal een zonsopgang of een zonsondergang willen meemaken (eigenlijk wil je ze allebei meemaken op verschillende plaatsen, maar een mens moet nu eenmaal keuzes maken ;)).

The best tip we could give you is to take your time here and maybe book an extra night. (you'll thank us later)!

Really, don't rush it. There's more to see than Big Daddy and Deadvlei. You'll want to witness a sunrise or a sunset (actually you'll want to experience both on multiple spots, but one has to compromise sometimes ;)).

B02.jpg

Het allereerste wat wij deden was de Sesriem Canyon bezoeken (als ik eerlijk ben was het eerste wat ik deed stressen over onze slaapplek, maar da's een volledig ander verhaal dat misschien ooit nog wel op de blog verschijnt!).

Terug dus naar deze natuurlijke canyon. Hij werd lang geleden gecreëerd door de Tsauchab rivier en is heel toegankelijk. Om er te geraken rijd je door poort N°1 (waar je je auto registreert en afrekent bij vertrek), dan sla je onmiddellijk links af (als je de tweede poort tegenkomt om Sossusvlei binnen te rijden ben je te ver) en volg je de brede zandweg tot op de parking. Je staat dan naast de canyon geparkeerd!

The first thing we did when we arrived at the park, was visit the Sesriem Canyon (Technically the first thing I did, was freak out about our camping spot, but that's a whole other story that might appear on the blog one day!).

So back to this natural canyon. It was carved out by the Tsauchab river a long time ago and is very accessible. To get there, you enter through gate N°1 (where you register your car and pay your total of days when you leave), you turn left immediately (if you pass the second gate to go to Sossusvlei you're too far) and follow the wide dirt road up to the parking lot. You're now standing next to the canyon!

B03.jpg

Gluur van bovenaf in de canyon (als je geen hoogtevrees hebt) en volg daarna het smalle paadje naar beneden tot in de canyon.

Take a peek down into the canyon (if you're not afraid of heights) and then follow the small path down to access it.

B04.jpg

De wandeling in de canyon zelf is noch lang, noch moeilijk dus geen reden om deze mooie plek niet te verkennen!

The hike inside the canyon is not long, nor difficult, so it would be a shame to leave it unexplored as it is quite nice!

B05.jpg

Toen we incheckten op de Sesriem camping kregen we een kaart van het park en wat advies rond de beste zonsopgang en zonsondergang plek. We besloten het advies van de plaatselijke bevolking op te volgen en haastten ons naar Elim Dune voor de zonsondergang.

Upon our check in at the Sesriem Camp Site, we received a map of the park and some advice about where to watch the sunset or sunrise. We decided to trust the word of the locals, so once the sun began to set, we got out of the canyon and drove up to Elim Dune.

B06.jpg

Heb je al ooit een duin beklommen? Afzien! Het lijkt wel of je bij elke stap die je zet er 3 achteruit gaat. Het zand is zo zacht dat je constant wegzakt. De top lijkt misschien binnen handbereik, maar gelijk mij, het duurt een eeuwigheid om er effectief te geraken. We vreesden even dat we het niet gingen halen.

Have you ever hiked up a dune? Man it's hard! It's a 1 step forward, 3 steps back kind of game. The sand is so soft that you keep sliding away. The top might not seem that far, but I can assure you, it takes forever to actually reach it. Up to the point where you think you'll never make it in time.

B07.jpg

Ik heb wel wat gezucht en misschien zelfs gevloekt, maar de strijd was vlug vergeten toen ik op de plek aankwam die we uitgekozen hadden (nog ruim op tijd ook trouwens)!

Toen was het wachten op de magie...en werden we van onze sokken geblazen door een onvergetelijke Afrikaanse zonsondergang.

There were quite a few huffs and puffs involved from my side, but the struggle was quickly forgotten once I finally reached our chosen viewpoint (well in time, mind you)!

Then we waited for the magic to happen...and got our socks knocked off by an incredible african sunset.

B08.jpg
B09.jpg

Let erop dat je tegen 19u uit het park bent, want dan sluiten ze de poort.

Just make sure you're out of the park by 19h, because that's when they close the gate.

B10.jpg

Als je in één van de faciliteiten in het park verblijft (check), kan je via poort N°2 het park in vanaf 5u15 om zo de zonsopgang mee te maken bovenop Dune 45 (een populaire zonsopgang spot) of verderop in het park. Als je buiten het park slaapt, moet je wachten tot 6u15 om binnen te mogen wat betekent dat je het nooit op tijd haalt.

Now if you're a guest at one of the facilities inside the park (check), you can enter the park gate (N°2) and start chasing the sunrise from as early as 5:15, allowing you to actually climb Dune 45 (a popular sunrise spot) or drive even further to capture it. The people who sleep outside of the park have to wait untill 6:15 and therefore will never make it in time.

B11.jpg

Maar vergis je niet, zelfs als je in het park slaapt, is er haast mee gemoeid, want ondanks de perfecte asfaltweg, doe je er meer dan een half uur over alvorens Dune 45 te bereiken (die op 45 km van poort N° 2 ligt) en eens de zon begint op te komen, is het in een mum van tijd voorbij.

But make no mistake, even if you sleep inside the park you have to hurry, because despite the impeccable tarmac road, it takes you more than half an hour to get to Dune 45 (located 45 km from gate N°2) and in no more than a few minutes, the sun rises and you're too late...

B12.jpg

Het aantal bezoekers nam snel toe en er werden hele tafels geïnstalleerd aan de voet van Dune 45 voor het ontbijt van de georganiseerde reisorganisaties. Als we deze massa willen voorblijven is het nu de moment om naar Deadvlei af te zakken.

More and more people started to roll in and tables were set at the foot of Dune 45 to serve tourist groups their breakfast. Our cue to leave and try to discover deadvlei before the big crowd did.

PA280183.jpg

Om tot de laatste parking te geraken, moesten we nog eens 20 km rijden. Hier moet iedereen die met een 2x4 rijdt z'n wagen laten staan en (tegen een prijsje) meerijden met 1 van de jeeps met gids. Wie met een 4x4 rijdt kan dat ook doen, maar zij mogen ook de laatste 5 km zelf afleggen.

Hoe vaak krijg je de kans om in de woestijn te rijden? Zet je schrap, we zijn weg! Daar gingen we dan in lage versnelling (volgens advies). Geweldig, dat ging goed! We namen een grote bocht en oh help, hoe diep is dat zand eigenlijk? We twijfelden of we links of rechts zouden gaan en...zaten vast!

Onze betrouwbare Toyota weigerde voor- of achteruit te gaan. Niets werkte. Tijd om te graven...als we die schop tenminste los krijgen. Na een zware worsteling met dat rotding begonnen we de banden vrij te graven. Al snel stopte er één van de jeeps met gids en kwam de chauffeur ons ter hulp. Hij was vriendelijk, maar het leek alsof hij ook een beetje gefrustreerd was. Begrijpelijk, want ze ontmoeten daar vast elke dag een paar koppige, onervaren 4x4 rijders zoals wij :D!

It took us another 20 km of paved road to get to the final parking lot. People driving a 2x4 vehicle need to leave it here and (for a small price) hop on to one of the guided trucks. Those who drive a 4x4 car can either do the same or go on a little adventure and drive the last 5 km up to Deadvlei themselves.

How often do you get the chance to drive in the desert? Buckle up, we're going in! Off we went, in low gear (upon advise). This was going great! How exciting! We took a bend and OH MY GOD how deep is this sand? Hesitating if we should go left or right we slowed down and...got stuck!

Our trustworthy Toyota refused to move an inch. Forwards, backwards, it was no use. Time to start digging...if we could only get that shovel off the car. After a furious fight with the damn thing,  we started to clear the tires. Soon one of the guided trucks stopped and the driver came over to help. He was friendly, but I can't help the feeling that he was a little frustrated too. They probably get to deal with stubborn, unexpierenced 4x4 drivers like us every day :D!

B14.jpg

Hij raadde ons aan de auto aan de kant te zetten en met hem mee te rijden of, als we echt zelf verder wouden rijden, plankgas te geven! Voor we het goed en wel beseften, raasden we door die laatste kms zand. Onze ogen strak op het zand gericht (vraag ons niet wat er daar nog allemaal te zien valt) probeerden we de diepste groeven te ontwijken terwijl we 'links!' of 'rechts!' schreeuwden en die voet ten alle tijden op de gas hielden!

Zonder ons opnieuw vast te rijden, bereikten we Deadvlei. We parkeerden ons auto en zonder nog een minuut te verspillen, renden we vol adrenaline naar de duinen.

He suggested to leave our car behind and take his taxi, or, if we really wanted to proceed, to hit the gas! Before we knew it, we were blazing through those final kms, looking straight ahead of us (missing out on all the surroundings), dodging the deepest parts, screaming 'left!' or 'right!' to each other and holding that foot on the gas no matter what!
 

And without getting stuck again, we made it to Deadvlei.  We parked our car and full of adrenaline we rushed over to the dunes. Enough time wasted. ;)

B15.jpg

Je hoeft niet over een duin te klimmen om  Deadvlei te bereiken, maar het zicht van bovenaf over de harde kleilaag is de beklimming waard! (tenzij je er op de middag aankomt, dan is het misschien te heet)!

You don't have to climb over a dune to get to Deadvlei, but the view from above, overlooking the entire clay pan is really worth the effort! (unless you arrive there at noon, then it might be too hot)!

B16.jpg

Wat ook leuk is aan die beklimming is dat je op een gegeven moment naar beneden moet. Nee, niet gewoon langs dezelfde weg! Doe gewoon je schoenen uit en ren naar beneden! Het is niet alleen geweldig leuk, maar ook nog eens snel en efficiënt!

Another fun thing about going up is that you'll have to go down at one point. No, not the same way you came! Simply take off those shoes and run down! Its extremely fun, fast and efficient!

De Tsauchab rivier liep hier niet ver vandaan vroeger en door overstromingen werd dit gebied vruchtbaar genoeg voor de kameeldoorn om hier te groeien. De omringende duinen mogen dan prachtig zijn, zij zijn tegelijkertijd de boosdoeners die ervoor zorgden dat de watertoevoer afgesloten werd zodat de bomen doodgingen. Het extreem droge klimaat zorgde er dan weer voor dat ze niet vergaan zijn (men schat dat ze zo'n 900 jaar oud zijn).

The Tsauchab river used to run nearby and when flooded, it made this area fertile enough for camel thorn trees to grow. Beautiful as the dunes surrounding the pan may be, they are responsible for cutting off the pan from its water supply and thus leaving the trees to die. The dry climate has kept them from decomposing so far (they're estimated to be about 900 years old).

De combinatie van de rode duinen, de witte kleivlakte, de donkere bomen en de staalblauwe hemel maken deze plek ontzettend geliefd bij fotografen.

The combination of the red sand dunes, the white clay pan, the pitch dark trees and the deep blue sky, make for a photographer's paradise. 

B19.jpg

Toch waren wij blij met de komst van wat wolken, want de hitte bleef maar toenemen!

Nevertheless we were happy to have some clouds drifting in, because the heat was building up!

B20.jpg

Kurkdroog...en toch is er nog leven hier in de woestijn.

Dry as a bone....and yet there is still life here in the desert.

B21.jpg

Langs de andere kant van de duin stonden zelfs een paar bloeiende kameeldoorn bomen. De Oryx maakten gretig gebruik van de schaduw die ze boden.

Hoe het kwam dat de Oryx niet alle blaadjes opaten? Kijk eens naar Bernd z'n gallerij (hier) en leer hoe inventief de natuur is.

No further than the other side of the dune, there were even some of those camel thorn trees flourishing, offering a bit of shade to the Oryx roaming around the area.

How was it possible that these trees got to keep their leaves? Have a look at Bernd's gallery (here) and learn how clever nature truly is.

B22.jpg

We wouden niet weg, maar we hadden nog een avontuurlijke 5km aan schokkende zandweg die op ons wachtte met mogelijke vertragingen en vervolgens de volledige weg terug tot aan de poort.

Die tweede nacht sliepen we buiten het park omdat we de volgende ochtend doorreden naar onze volgende bestemming. Hadden we toen geweten wat we nu weten, dan hadden we op z'n minst één extra dag in Sossusvlei doorgebracht. Dan hadden we kunnen stoppen waar we maar wilden, een zonsondergang in de canyon kunnen maamaken, Elim Dune overdag beklimmen, het stuk woestijn tot aan Deadvlei nog een keer afleggen en dan misschien wel genieten van het 4x4 rijden door los zand, de omgeving daar verkennen...de opties zijn eindeloos!

Dus ja...neem je tijd hier of krijg er spijt van ;).

We didn't want to leave, but there was another adventurous 5km bumpy sandroad back awaiting us with possible delays and the entire drive back to the gate.


We slept outside of the park the second night and left for our next destination in the morning, but would we have known what we know now, after the entire trip, we would have opted for at least an extra day at Sossusvlei. We would have had the time to pull over wherever we liked, maybe catch a sunset in the canyon, climb Elim Dune by day, head back over to Deadvlei without so much stress, actually enjoy the short 4x4 experience and get to witness the beauty around us, .... the options are endless!


So yeah...take your time here, or regret it later ;).

PA280299.jpg

LIKED IT? PIN IT!

Catherine DuchesneComment